Soundtracks :: G.I. Joe: The Rise of Cobra

Σε μια εποχή που η ηλεκτρονικής μορφής μουσική έχει γίνει η εύκολη λύση σε κάθε καινούριο μουσικό εγχείρημα στο χώρο του σινεμά και πολλοί βλέπουν την ορχήστρα ως κάτι παρωχημένο και παλαιομοδίτικο μέχρι ακόμη και δαιμονικό που θα πρέπει να ξορκίσουμε γιατί δεν ανταποκρίνεται σε μια ταινία που αποβλέπει σε νεανικά κοινά, η κινηματογραφική τέχνη αγωνίζεται να βρει τη σύγχρονη μουσική της ταυτότητα σκοντάφτοντας σε ένα τεράστιο synthesizer. Πολλοί συνθέτες, ιδιαίτερα οι έμπειροι που αποτελούν τα πιο δυνατά ονόματα της κινηματογραφικής μουσικής του σήμερα, τονίζουν σε κάθε ευκαιρία την απόλυτη αναγκαιότητα της ορχήστρας για την επαρκή καταγραφή των συναισθηματικών μεταπτώσεων σε μια ταινία. Οι ηλεκτρονικοί ήχοι, όπως συνήθιζε να λέει ο βετεράνος της κινηματογραφικής σύνθεσης Jerry Goldsmith, θα μπορούσαν να θεωρηθούν ένα νέο τμήμα σε μια ορχήστρα, παράγοντας ήχους που αυτή δε μπορεί να παράγει, δίνοντας πάμπολλες νέες δυνατότητες μουσικής έκφρασης. Σε καμία περίπτωση, όμως, υποκαθιστώντας την ορχήστρα. Πώς είναι δυνατόν, εξάλλου, να υποκαταστήσεις με επιτυχία τη μελωδική διαύγεια ενός βιολιού ή την ευδιάκριτη φωνή ενός κόρνου; Ο συνθέτης Alan Silvestri γνωρίζει καλά πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος της ορχήστρας σε ένα επιτυχημένο soundtrack δράσης και γράφοντας το soundtrack της ταινίας “G.I.JOE: The Rise of Cobra” μας δίνει μια γεύση για το πώς πρέπει να είναι ένα μοντέρνο soundtrack δράσης που σέβεται τον εαυτό του και την ταινία για την οποία προορίζεται.

Για τη μουσική προσέγγιση που αφορά μια μυστική οργάνωση (τους G.I.JOE) που χρησιμοποιεί την τελευταία λέξη της τεχνολογίας για να προστατέψει τον κόσμο από αυτούς που θέλουν το κακό του, ο Alan Silvestri έκρινε απαραίτητη τη χρήση ηλεκτρονικών ήχων. Η απόφαση αυτή δεν είναι τυχαία, ούτε θα έπρεπε να θεωρείται δεδομένη μόνο και μόνο επειδή είναι της μόδας. Μπορεί σχεδόν σε όλα τα soundtrack δράσης να συμμετέχουν πλέον synthesizers, ωστόσο στην ταινία “G.I.JOE: The Rise of Cobra” η ηλεκτρονική φύση ενός σεβαστού τμήματος της μουσικής οφείλεται στην απόδοση της τεχνολογικής αιχμής που κυριαρχεί στα όπλα και γενικά στα μέσα που χρησιμοποιεί η G.I.JOE και η υπό σύσταση εγκληματική οργάνωση της Cobra. Η ηλεκτρονική ατμόσφαιρα δίνει μια μοντέρνα και πιο ευκίνητη ροή στη μουσική της ταινίας, ωστόσο, η κυρίαρχη ορχηστρική βάση της μουσικής είναι αυτή που κάνει τη διαφορά σε σχέση με τα περισσότερα soundtrack δράσης του συρμού (με πρόσφατα παραδείγματα τα “Tranformers: Revenge of the Fallen” και “Watchmen”). Η αλήθεια είναι ότι ούτε η ορχήστρα από μόνη της, ούτε η ηλεκτρονική μουσική από μόνη της, θα μπορούσαν να δώσουν κάτι που θα ικανοποιούσε τις απαιτήσεις της συγκεκριμένης ταινίας. Έχουμε, επομένως, να κάνουμε με ένα καθαρά περιπετειώδες soundtrack που στοχεύει στους γρήγορους ρυθμούς, στο άκουσμα του οποίου δύσκολα θα μείνει απαθής η αδρεναλίνη σας.

Κάτι το αναμενόμενο για τους περισσότερους που θα έρθουν σε επαφή με το soundtrack του “G.I.JOE: The Rise of Cobra” είναι να περιμένουν να ακούσουν ένα ευδιάκριτο θέμα για τους G.I.JOE. Αυτοί λοιπόν ας κρατήσουν μικρό καλάθι γιατί θέμα για τους G.I.JOE μπορεί μεν να υπάρχει αλλά δεν είναι τόσο αξιομνημόνευτο και μεγαλεπήβολο όσο θα περίμενε κανείς. Το ακούμε για πρώτη φορά στην ταινία και από το CD μέσα στους ταχείς ρυθμούς δράσης στο δεύτερο μισό του κομματιού “Delivering the Warheads” (#3) και πιο ευδιάκριτα, με τη συνοδεία ηλεκτρικής κιθάρας, όταν ο θεατής αντικρύζει για πρώτη φορά τη μυστική βάση των G.I.JOE στο κομμάτι “General Hawk” (#4). Πρόκειται ουσιαστικά για ένα μικρό σε διάρκεια θέμα (μοτίβο) που λειτουργεί ως κινητήριος δύναμη της μουσικής αφού εμφανίζεται πολύ συχνά, ειδικά στα κομμάτια δράσης. Ο συνθέτης προτίμησε να γράψει ένα σύντομο μοτίβο ως θέμα για τους G.I.JOE, ώστε να μπορεί να το χρησιμοποιεί με μεγαλύτερη άνεση μέσα στις στιγμές δράσης, τονίζοντας την παρουσία και τα κατορθώματά τους. Έτσι λοιπόν, θυσίασε μια ενδεχομένως πιο αξιομνημόνευτη φύση που θα μπορούσε να έχει το θέμα, για να είναι περισσότερο λειτουργικό και φυσικά πιο εύχρηστο. Την πιο χορταστική και απολύτως ορχηστρική εμφάνιση της μουσικής σφραγίδας των G.I.JOE βρίσκουμε στο τελευταίο κομμάτι του CD, το “End Credits” (#21).

Και τελικά φθάνουμε σε αυτό που έχει πρωταρχική σημασία σε ένα soundtrack περιπέτειας: στην ίδια την περιπέτεια! Αυτό που πρέπει να γνωρίζει ως δεδομένο ο αναγνώστης είναι ότι ο Alan Silvestri είναι ένας από τους καλύτερους στο είδος, έχοντας γράψει υποδειγματικά soundtrack περιπέτειας που ανήκουν στη σφαίρα του μοντέρνου κλασικού (“The Mummy Returns” – 2001, “Van Helsing” – 2004, “Judge Dredd” – 1995 κ.α.). Πολλά είναι τα κομμάτια δράσης στο soundtrack του “G.I.JOE: The Rise of Cobra” και τα περισσότερα είναι μεγάλης διάρκειας. Τα χαρακτηριστικά τους είναι οι γρήγοροι ρυθμοί, οι συνεχείς εναλλαγές στο ρυθμό, οι πάσες της ορχήστρας στους ηλεκτρονικούς ήχους και το αντίστροφο, όπως και οι πάσες από το ένα τμήμα της ορχήστρας σε κάποιο άλλο π.χ. από τα κρουστά στα πνευστά κτλ. Όλα αυτά σκιαγραφούν έναν μουσικό οίστρο που παρασύρει τον ακροατή και αφορά όλες τις μεγάλες σκηνές δράσης που είχε η ταινία: η απόπειρα κλοπής των κεφαλών στην αρχή της (το κομμάτι “Delivering the Warheads” #3), η επίθεση της Cobra στο κρησφύγετο των G.I.JOE (το κομμάτι “The Pit Battle” #9), το κυνηγητό στο Παρίσι (το κομμάτι “The JOEs Mobilize #13) και τέλος η υποθαλάσσια μάχη στη βάση της Cobra (τα κομμάτια “Deploy the Sharks #16, “Final Battle” #17 και “Just About Close Enough” #18). Μέσα στον ηλεκτρονικό και ορχηστρικό μουσικό πανικό, δύο χαρακτήρες της ταινίας θα δώσουν την αφορμή για μια αλλιώτικη πινελιά στο soundtrack: οι νίντζα Storm Shadow και Snake Eyes είχαν κοινή εκπαίδευση από τον ίδιο δάσκαλο από μικρά παιδιά στο Τόκυο. Η κοινή τους καταγωγή από την Ιαπωνία θα αποτελέσει αφορμή για μερικές ασιατικές μουσικές στιγμές στα κομμάτια “Snake Eyes” (#11), “Northern Route” (#14) και “The Pit Battle” (#9). Στο τελευταίο, θα έχουμε μια θαυμάσια μουσική στροφή στην αρχή του τέταρτου λεπτού όταν ο Snake Eyes κατά τη διάρκεια της επίθεσης της Cobra στη βάση των G.I.JOE θα αντικρύσει ξαφνικά μπροστά του τον “αδερφό” του Storm Shadow και ο συνθέτης για να δώσει έμφαση στην μετά από πολλά χρόνια ιστορική τους συνάντηση χρησιμοποιεί ένα ιαπωνέζικο φλάουτο μεσούσης της ταχύρυθμης δράσης.

Tracklist


Κεντρική Κατάλογος		Αναζήτηση Σύνδεση